[vc_row][vc_column][vc_column_text]

لوله‌های مسی

لوله‌های مسی به طور معمول در صنعت ساخت و ساز برای تاسیسات آب و به عنوان یک خط حامل آب استفاده می‌شود. با این حال، انواع مختلفی از لوله‌های مسی بسته به نحوه استفاده آن‌ها و جایی که آن را نصب می‌کنید طبقه بندی می‌شوند. لینک به راهنمای نصب. سه نوع عمده لوله‌های مسی با عنوان نوع K، L و M وجود دارد.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

لوله های مسی به دلیل حفظ کیفیت آب آشامیدنی می توانند برای مصارف مربوط به لوله های آب مورد استفاده قرار گیرند. اگر از این لوله ها استفاده می کنید و نیاز به روش برای رفع نشتی آن ها دارید ما محصول دکتر پایپ را به شما پیشنهاد می دهیم.

چسب نشت گیر دکتر پایپ DR.PIPE نماینده ی انحصاری از شرکتBL-TECH   کشور کره جنوبی می باشد و محصولات این شرکت دارای استاندارد KCW کره جنوبی و ASTM امریکا می باشد و در راستای تعمیر و رفع  نشتی لوله ها بدون نیاز به تعویض کاربرد دارد . پکیج دکتر پایپ سریع و مقرون به صرفه است و نیازی به قطع جریان درون لوله ندارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر یا خرید این محصول می توانید با شماره های [shortcode-variables slug=”number”] تماس حاصل فرمایید.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

انواع لوله‌های مسی


لوله‌های مسی می‌تواند به عنوان مس نرم یا مس جامد و سخت تولید شود و یکی از گزینه‌های ترجیح داده شده در هنگام ساخت و ساز مسکونی و تجاری به دلیل مقاومت در برابر خوردگی و زنگ زدگی می‌باشد.

قطر خارجی واقعی (OD) یک مس همیشه ۱/۸ اینچ بزرگتر از اندازه استاندارد است و هر نوع مس نشان دهنده مجموعه‌ای از اندازه‌ها با ضخامت دیواره مختلف است. OD واقعی مس سخت همیشه دقیقا ۱/۸ اینچ بزرگتر از اندازه معمول است، به عبارت دیگر ۱/۲ اینچ مس از K، L، یا M همیشه دقیقا ۵/۸ اینچ OD است. نوع لوله‌های مسی مناسب برای هر برنامه خاص، توسط فشار مایع داخلی یا خارجی، بعد از نصب، شرایط خدمات و قوانین ساختمان محلی تعیین می‌شود. حتی یک نوع چهارم از لوله‌های مسی وجود دارد، که هیچ T همان طور که در سه نوع اول استفاده می‌شود، استفاده نمی‌شود. اما ما هنوز هم این نوع لوله را در اینجا توصیف می‌کنیم. اخیرا روند نصب لوله های PEX به جای لوله‌های مسی وجود داشته اما برخی از پیمانکاران هنوز از لوله‌های سنتی استفاده می‌کنند.

لوله‌های نوع K

لوله‌های نوع K دارای ضخامت بیشتری از نوع L و نوع M در هر قطر مشخصی هستند. این نوع لوله‌ها به طور معمول برای توزیع آب، حفاظت از آتش، روغن، سیستم‌های تهویه و کاربردهای بسیار دیگر در صنعت استفاده می‌شوند. استفاده از این نوع لوله‌ها  در برنامه‌های انتقال گاز طبیعی تایید نشده است زیرا محیط گاز می‌تواند به اتصالات لوله آسیب برساند. لینک به انواع اتصالات لوله‌ها.

در نوع K لوله‌های مسی می‌توان از اتصالات فشرده استفاده کرد و در انواع سخت و نرم موجود است. این نوع لوله‌ها برای استفاده در کارهای زیرزمینی و لوله کشی آب و فاضلاب و خطوط اصلی آب توصیه می‌شوند. لینک به آموزش لوله کشی آب و فاضلاب

نوع L

انواع L لوله‌های مسی در برنامه‌های داخل ساختمانی لوله کشی، حفاظت از آتش سوزی و سیستم‌های تهویه مطبوع در برخی موارد استفاده می‌شوند. لوله‌های مسی نوع L را می‌توان با اتصالات گرمایی، فشرده سازی و اتصالات شعله‌ای مورد استفاده قرار داد و در انواع سخت و نرم قابل استفاده است. می‌توان این نوع لوله را به عنوان شایع ترین نوع لوله‌های مسی نام گذاری کرد که استفاده می‌شوند. زیرا می‌توان آن را در بسیاری از کاربردهای مختلف حتی بیشتر از نوع K استفاده کرد. مس نرم را می‌توان برای تعمیر لینک به مقاله تعمیر لوله یا جایگزینی لینک به مقاله تعویض لوله، و تعویض لوله‌های آب قدیمی استفاده کرد. اگرچه در این مورد استفاده از لوله‌های مسی سخت و با دوام تر توصیه می‌شود. اغلب این نوع لوله‌ها در خارج از خانه استفاده می‌شوند، جایی که به طور مستقیم در معرض هوا قرار می‌گیرند. دیواره‌های نوع L لوله مس ضخیم‌تر از دیواره‌های نوع M لوله‌ها می‌باشد.

نوع M

دیواره نوع M لوله‌های مسی، نازک تر از دیواره‌های نوع K و L است. این نوع لوله مسی با اتصالات شعله‌ای انعطاف پذیر استفاده می‌شوند و همچنین می‌توانند در لوله‌های نرم و سخت بدست آیند. از این نوع لوله برای خدمات آب خانگی و سیستم‌های خلاء استفاده می‌شوند. لوله نوع M نوع پرکاربرد لوله به دلیل قیمت بسیار کم آن می‌باشد و به همین دلیل از آن برای توزیع آب در داخل خانه استفاده می‌شود.

لوله کشی DMV

لوله مسی DMV یکی از چهار نوع لوله است که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده اصلی آن در تخلیه فاضلاب است و همچنین در خانه‌های قدیمی یافت می‌شود. این نوع لوله همچنین می‌تواند برای نصب اتصالات لوله کشی مورد استفاده قرار گیرد، و باید فقط در موارد کاربردی روی زمین استفاده شود. این نوع لوله‌ها دارای علائم زرد رنگی هستند که کمک می‌کند آن را از نوع M شناسایی کنید.

انواع K و L در دوحالت سخت و نرم در دسترس هستند، اما به طور معمول انواع K لوله مسی برای لوله کشی‌های زیرزمینی استفاده می‌شوند، زیرا ضخامت این نوع لوله‌ها  کمی سفتی بیشتری در هنگام پر شدن لوله به آن می‌دهد. مس DWV دارای یک دیوار نازک شبیه به نوع M است، و این نوع لوله برای فشار بیش از ۱۰-۱۵ psi طراحی نشده است.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

جدول اندازه لوله مسی


قطر داخلی و بیرونی برای لوله‌های مسی عبارتند از:[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

تعمیر نشت لوله مسی


دکتر پایپ، بهترین روش برای تعمیر نشتی لوله مسی

دکتر پایپ، بهترین روش برای تعمیر نشتی لوله مسیفرایند انجام کار

شناسایی محل نشتی لوله،جداسازی لوله با اسپول مربوطه

درصورت عدم جداسازی لوله،کاهش فشار سیال تا حد امکان

  1. ناحیه آسیب دیده لوله را توسط ماشین SUB، فرچه سیمی، و یا کاغذ سمباده زنگ زدایی تمیزکاری کنید.
  2. بتونه صنعتی را باز کرده و آن را مخلوط کنید تا به خمیر خاکستری رنگ تبدیل شود،
  3. خمیر آماد ه شده را بر روی محل نشتی قرار دهید و آن را به داخل حفره یا شکاف محل نشتی فشار دهید
  4. بسته نوار pipe را باز کنید و آن را به مدت ۱۰ الی ۱۵ ثانیه در داخل آب ( با دمای متعادل ) قرار دهید سپس خارج کرده و آن را فشار دهید.
  5. نوار pipe را به دقت و با فاصله گسترش ۵۰mm از محل نشتی به دور لوله صدمه دیده بپیچانید.
  6. توجه کنید که در تمام مدت پیچیدن نوار به دور لوله، نوار به محکمی کشیده شود.

برای دستیابی به نتیجه مطلوب ضخامت نوار پیچیده شده حداقل ۱۰mm باشد و همچنین اجازه دهید محصول  Dr.pipe به مدت ۳۰ دقیقه محل آسیب دیده را ترمیم نموده و به استحکام کافی برسد.

نوشته های داخل عکس تایپ شود

روش دیگر تعمیر نشتی لوله های مسی تعویض آن هاست که پر هزینه و زمان بر است:

محل آسیب دیده لوله را برش داده و خارج کنید

محل آسیب دیده لوله را برش داده و خارج کنید

فلکه اصلی آب را ببندید، لوله آسیب دیده را از آب خالی کنید و از یک برش دهنده لوله برای برش بخشی از لوله که نشتی دارد در حدود ۱ سانتیمتر به هر طرف، استفاده کنید. کار خود را با قرار دادن کاتر به صورت فیکس و محکم روی لوله شروع کنید و سپس کاتر را در طول لوله بچرخانید. کاتر را در جهت نشان داده شده بچرخانید و پیچ آن را محکم کنید، تا زمانی که لوله بریده شود.

سطوح اتصال را پاک و تمیز کنید

سطوح اتصال را پاک و تمیز کنید

با استفاده از برس سیمی، زنگ زدگی را از داخل و لبه محل تعمیری لوله تمیز کنید. خارج از لوله را با پارچه ضخیم لوله کشی یا کاغذ سمباده‌ای تمیز کنید. برس را به منظور تمیز شدن تمام سطوح لوله روی همه جای آن بکشید.

قسمت‌های تعمیر شده را به هم بچسبانید

قسمت‌های تعمیر شده را به هم بچسبانید

ابتدا یک قسمت لوله تعمیر شده را به لوله بچسبانید و سپس آن را به سمت دیگر لوله اتصال دهید. ممکن است مجبور شوید که پایه‌های نگهدارنده اطراف محل آسیب دیده را از لوله جدا کنید. قسمت تعمیری را به انتهای لوله متصل کنید به صورتی که حدود ۱/۲ اینچ از هر لوله در داخل قسمت تعمیری باشد.

مناطق به هم متصل شده را لحیم کاری کنید

مناطق به هم متصل شده را لحیم کاری کنید

نوک شعله ی مشعل را به یک طرف محل اتصال نگه دارید و نوک سیم لحیم را از طرف مقابل نسبت به شعله نگه دارید. سیم لحیم را زمانی که به اندازه کافی از آن ذوب شد و به طور کامل محل اتصال را پر کرد، از شعله دور کنید.

هنگامی که یک لوله آب مسی خورده شده و نشت می‌کند یا در اثر انجماد دچار ترکیدگی می‌شود، شما باید سریع آن را تعمیر کنید.

به عنوان گزینه های دیگر، اگر محل نشتی اندازه‌ای کمتر از ۱/۲ اینچ داشته باشد، لوله باید برداشته شود، شما می‌توانید با برش لوله و لحیم کاری (“جوش کاری”) آن با یم لوله سالم دیگر، آن را تعمیر کنید. اما برای تعمیر بخش‌های دیگر، شما می‌توانید “جوشکاری” برای اتصال استفاده کنید. شما می‌توانید از سیم جوش‌هایی به اندازه ۱/۲ یا ۳/۴ استفاده کنید. قسمت نشتی را علامت گذاری کنید، فلکه اصلی آب را ببندید و لوله را تخلیه کنید. بخش آسیب دیده را بردارید (عکس ۱)، سپس میزان شکاف را اندازه گیری کنید و با استفاده از جوشکاری، قطعه تعمیری را که ۱ سانتیمتر طول دارد در محل آسیب دیده قرار دهید.

کلید یک اتصال لحیم کاری شده خوب این است که داخل لوله خشک باشد، بنابراین یک کهنه پنبه مانند در هر انتهای لوله استفاده کنید تا قطرات آب موجود را خشک کند سپس لحیم کاری را شروع کنید. سپس مراحای که در عکس‌های ۲ تا ۴ برای تعمیر نشتی انجام شده است را کامل کنید. پس از اتمام، شیر اصلی را باز کنید تا نشتی را دوباره کنترل کنید.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

قیمت


قیمت لوله‌های مسی می‌تواند متناسب با نوع آن از جمله K، L، M تعیین شود.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

جوش لب به لب (بات فیوژن) خطوط لوله گاز، آب و فاضلاب با حرارت‌دهی همزمان

جوش لب به لب (Butt welding) یکی از پرکاربردترین روش‌های اتصال لوله‌های پلی اتیلن و لوله‌های پلی‌پروپیلنی در سراسر دنیا می‌باشد. این روش، یک روش جوشکاری است که برای اتصال دادن دو قطعه‌ی مجزا در لوله‌های ترموپلاستیک، به‌طورکلی PE100 و PE80 بکار می‌رود. در این فرایند، دو قطعه هم‌زمان گرم می‌شوند و در فرایندی کنترل شده به هم فشرده می‌شوند. سپس این دو قطعه را سرد می‌کنند و یک اتصال دائمی را تشکیل می‌دهند. وقتی که این جوش به‌درستی انجام شود، محل جوش می‌تواند قوی‌تر از لوله‌ای باشد که جوش در آن انجام گرفته است. جوش لب به لب را باید طبق استانداردهای جوشکاری محلی‌تان انجام دهید.

جوشکاری لب به لب چگونه انجام می‌شود؟


مرحله‌ی گرمایش که گاهی از آن به‌عنوان مرحله‌ی “برآمده کردن لبه” (‘bead up’) یاد می‌کنند، مرحله‌ای ست که در آن دو سر لوله برای مدتی روی یک صفحه‌ی داغ شده‌ای فشرده می‌شوند. بعدازاین فاز، فاز “رسوخ گرما” انجام می‌شود که در آن فشار کاهش می‌یابد به‌قدری که تنها بتواند قسمت‌های انتهایی لوله بروی صفحه‌ی داغ نگه دارد. درنتیجه این فرصت به وجود می‌آید تا گرما به درون قسمت‌های انتهایی لوله‌ها رسوخ کند.

بعد از این مرحله، صفحه‌ی داغ را برمی‌دارند و دو سر لوله‌ها را به هم می‌رسانند. زمان سپری شده برای انجام این کار را “زمان سکون” (‘dwell time’) می‌گویند و تا حد امکان‌پذیری کوتاه باشد. مرحله‌ی نهایی، زمان خنک سازی جوش است که از قبل برحسب قطر لوله و ضخامت دیواره‌ی آن تعیین‌شده است.

راه‌اندازی دستگاه


قبل از انجام هر جوش لوله‌ای، دستگاه جوش لب‌به‌لب (فیوژن) باید برای کار و حرکت یکنواخت بررسی و متناسب با موادی که قرار است جوش داده شوند، تنظیم شود، این تنظیمات شامل مواد زیر می‌باشند:

  • انتخاب گیره‌ها یا الحاقات مناسب، اطمینان از اینکه همه‌ی لوازم محکم بسته شده‌اند تا از ناهماهنگی احتمالی ناشی از حرکت محوری کاسته شود.
  • دمای مناسب صفحه‌ی داغ نسبت به جنس لوله‌هایی که قرار است جوش داده شوند، دما را باید بعد از حداقل ۲۰ دقیقه ثابت بودن، با یک میله‌ی مدرج اندازه‌گیری دمای سطح و دماسنج دیجیتالی در چندین نقطه اندازه‌گیری کرد. در بین عمل جوش باید صفحه‌ی داغ را با یک کیسه‌ی ضد حرارتی پوشاند تا از آن در برابر آلودگی سطح محافظت و از اتلاف گرما جلوگیری شود.
  • تیغه‌های رنده که برای تراشیدن و زاویه‌دار کردن دو سر لوله‌ها استفاده می‌شوند باید بررسی شوند؛ آن‌ها باید تیز، بی‌عیب و محکم به سطح رنده متصل باشند تا رنده در حین چرخش لغزشی نداشته باشد.
  • همه‌ی قسمت‌های متحرک را باید برای حرکت و کار یکنواخت چک کرد، در صورت استفاده از دستگاه هیدرولیکی، باید همه‌ی شلنگ‌ها (لوله‌های خرطومی) و اتصالات را برای نداشتن نشتی بررسی کرد.

آماده‌سازی لوله


آماده‌سازی لوله

تصویر ۲-رنده کردن دو سر لوله جهت آماده‌سازی برای جوش دادن

قبل از جوش دادن، آماده‌سازی صحیح لوله‌ها ضرورت دارد. هنگام اندازه‌گیری طول لوله، سهمی از طول را باید برای تراش دادن و مراحل ذوب در نظر گرفت تا بعد از جوش دادن طول مناسبی از لوله باقی بماند.

قبل از گیرکردن لوله‌ها در دستگاه، دو سر آن‌ها را باید بررسی کرد تا شکل نامنظم، آسیب یا دانه‌های برجسته‌ای نداشته باشد. بالاترین حد برای عمق مجاز برای این برجستگی باید کمتر از ۱۰ از ضخامت دیواره باشد. نباید لوله‌های آسیب‌دیده یا لوله‌هایی را که دارای شیارهای عمیقی می‌باشد وارد کار کرد. هر گونه آلودگی روی انتهای لوله (سطوح داخلی و بیرونی) را باید با یک دستمال بدون پرز پاک کرد.

بعد از تمیز کردن، لوله‌ها با گیره دستگاه محکم نگه‌داشته می‌شوند. برای هماهنگی بیشتر، بهتر است لوله‌ها را به صورتی قرار داد که مارک چاپ شده‌ی روی آن‌ها در یک خط باشند. این کار همچنین به شناسایی آن‌ها، در صورت نیاز، در روزهای بعدی کمک می‌کند.

هرگاه که از محکم شدن لوله‌ها در گیره‌ها مطمئن شدید، دو سر لوله را باید در تماس ابزار رنده‌ی چرخشی قرار داد تا وقتی که تراشه‌های پیوسته‌ای از هر دو سر بریده شوند. فرایند رنده زدن باعث صاف شدن و زاویه دار شدن دو سر انتهایی لوله و آماده‌سازی آن برای جوشکاری می‌شود. تراشه‌های بریده‌شده را باید از روی دستگاه و داخل لوله‌ها پاک کرد، مراقب باشید که دست به دو سر رنده شده نزنید تا هیچ‌گونه چربی یا گردوغباری از دست‌ها به دو سر انتهایی لوله نرسد. سپس باید هماهنگی و هم‌ردیف بودن لوله‌ها در گیره‌ها را بررسی کرد تا قطر آن در حد بسیار کمی نا مطابق و نامیزان شود.

مرحله‌ی جوشکاری


مرحله‌ی جوشکاری

تصویر ۳- صفحه داغ بین لوله‌ها قرار می‌گیرد.

مرحله‌ی جوشکاری1

تصویر ۴- برگرداندن لبه‌ها (برآمده شدن لبه‌ها) باید به‌دقت کنترل شود.

قبل از شروع جوشکاری، زمان سرد کردن و گرم کردن و فشارهای جوش دادن (فیوژن) باید طبق قطر لوله یادداشت شوند تا بتوان در طی چرخه‌ی جوشکاری سریعاً به آن‌ها رجوع کرد. برخی دستگاه‌ها، برای راحتی بیشتر، همه‌ی جداول مربوطه را دارند. برای زمان‌بندی دقیق باید از یک تایمر یا کرنومتر استفاده کرد.

باید کیسه ضد حرارتی را از روی صفحه‌ی داغ برداشت و دما را باید با استفاده از دماسنج دیجیتالی و میله‌ی مدرج (پروب) سطح اندازه گرفت.

بهتر است قبل از انجام جوشکاری واقعی، یک جوش ساختگی کاملی را انجام داد. با این کار مطمئن می‌شوید که سطح صفحه‌ی داغ که در تماس با دو سر لوله‌ها قرار دارد کاملاً عاری از هرگونه گردوغبار و هرگونه آلاینده می‌باشد.

صفحه‌ی داغ را بین دو سر انتهایی لوله‌ها قرار دهید، مطمئن شوید که به‌خوبی در جای خود و درست در مقابل سوراخ لوله‌ها قرار گرفته است . لوله‌ها را در تماس با سطح صفحه و با یک نیروی محوری حرکت دهید. برای جلوگیری از فشار بیش‌ازحد، این نیرو را باید به‌طور یکنواخت وارد کرد. این فشار باید به اندازه‌ای باشد که مشکلی در کار ایجاد نکند و باعث شود تا یک برآمدگی در لبه‌های ذوب‌شده‌ی لوله شکل بگیرد.

این برآمدگی باید در دور محیط لوله، یا در هر دو طرف صفحه‌ی داغ، یکنواخت و یکدست باشد. این مرحله را ” فاز تشکیل برآمدگی” میگویند.

روش‌های واردکردن فشار با توجه به نوع تجهیزات متغیر است. در برخی دستگاه‌ها، این نیرو با روش‌های مکانیکی و با استفاده از مکانیسم‌های بارگذاری شده با فنر، با نیروی نگه‌داشته شده با پیچ پشت گیر، اعمال می‌شود. در انواع دیگری از تجهیزات، از اهرم‌های هیدرولیک (جک هیدرولیکی) با فشاری که با تغییر والوها در دستگاه تنظیم برق هیدرولیکی حفظ شده است، استفاده می‌شود.

وقتی برآمدگی خواسته شده به دست آمد، فشار در مرحله‌ی رخنه‌ی گرمایی (heat soak) کاهش می‌یابد. لوله‌ها روی صفحه‌ی داغ استراحت داده می‌شوند تا گرما بتواند به ماده نفوذ کند؛ این کار احتمال ایجاد جوش‌های سرد را کاهش می‌دهد.

مدت زمان این مرحله با توجه به قطر لوله و ضخامت جداره متغیر خواهد بود، بنابراین تولیدکنندگان مدت زمان لازم را خود توصیه می‌کنند.

مرحله‌ی جوشکاری2

تصویر ۵- لوله‌ها باید در طی جوش کاری/فاز سرد کردن با گیره محکم شده باشند

بعد از پایان این مرحله، لوله‌ها از صفحه داغ خیلی آرام و یکنواخت دور می‌شوند به‌طوری‌که هیچ برآمدگی ذوب شده‌ای به سطح نچسبیده باشد و صفحه داغ برداشته می‌شود. سپس لوله‌ها خیلی سریع و هماهنگ در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند به‌طوری‌که احتمال افت دما به حداقل برسد، مراقب باشید که نیروی لازم برای این کار از حد خود فراتر نرود.

فاز جوشکاری/سرد کردن وقتی شروع می‌شود که نیرو موردنیاز حاصل‌شده باشد. نیروی جوش باید در کل فرایند باقی بماند تا قدرت و کشش جوش در بالاترین حد خود باقی بماند.

در پایان مرحله‌ی سرد کردن، فشار می‌تواند تا صفر کاهش یابد و لوله را از گیره خارج می‌کنند. اکنون می‌توان جوش نهایی را برای یکنواختی و هماهنگی مناسب بازرسی کرد.

اشتراک گذاری